Słowo na niedzielę 21 czerwca

Liturgia Słowa na niedzielę 21 czerwca 2015 roku.

Czytanie z Księgi Joba

Z wichru Pan powiedział Jobowi te słowa: „ Kto bramą zamknął morze, gdy wyszło z łona wzburzone, gdym chmury mu dał za ubranie, za pieluszki ciemność pierwotną? Złamałem jego wielkość mym prawem, wprawiłem wrzeciądze i bramę. I rzekłem: „Aż dotąd, nie dalej. Tu zapora dla twoich nadętych fal”».

PSALM

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Ci, którzy statkami ruszyli na morze, 
by handlować na wodach ogromnych,
widzieli dzieła Pana 
i Jego cuda wśród głębin.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Rzekł i zerwał się wicher 
burzliwie piętrząc fale.
Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, 
ich dusza truchlała w nieszczęściu.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Wołali w niedoli do Pana, 
a On ich uwolnił od trwogi.
Zamienił burzę na powiew łagodny, 
umilkły morskie fale.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Radowali się w ciszy, która nastała, 
przywiódł ich do upragnionej przystani.
Niechaj dziękują Panu za Jego miłosierdzie, 
za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Czytanie z drugiegi listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia, Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Gdy zapadł wieczór owego dnia, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
Naraz zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź się już napełniała. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się». Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?» Oni zlękli się bardzo i mówili jeden do drugiego: «Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

Fot. slutka49.flog.pl - Kościół pw. Św. Bartłomieja Apostoła we Włodowicach