Upamiętnienie Raoula Wallenberga

Pamięć sekretarza poselstwa szwedzkiego w Budapeszcie Raoula Wallenberga, który uratował dziesiątki tysięcy Żydów z Holokaustu, uczcili w Warszawie przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP, resortu spraw zagranicznych oraz kilku ambasad.

Minister Wojciech Kolarski, podczas uroczystości przed tablicą upamiętniającą Wallenberga w Warszawie przy zbiegu ulic Świętokrzyskiej i Wallenberga, podkreślał, że gdy w 1945 r. ofensywa Armii Czerwonej zbliżała się do Budapesztu, wówczas Wallenberg został wywieziony do Moskwy pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Stanów Zjednoczonych. Zaznaczył, że Wallenberg „w czasach nieludzkich stanął po stronie dobra”.

– My, Polacy, w życiu Wallenberga, w jego dziele widzimy wielkość - wielu Polaków w tym okresie, podczas Holokaustu stanęło w jednym szeregu z takimi ludźmi jak Raoul Wallenberg – mówił Wojciech Kolarski.

– Kiedy my Polacy oddajemy cześć Wallenbergowi, myślimy o Sławiku, myślimy o Witoldzie Pileckim, o Janie Karskim, o Żegocie, o grupie Ładosia, ale też w tej tragedii, w tym nieszczęściu widzimy polski los. Zniknięcie Wallenberga, jego niewyjaśniona śmierć, noty dyplomatyczne, działania nieoficjalne i oficjalne w celu wyjaśnienia prawdy o jego zaginięciu przypominają tak wiele historii, które my znamy z naszej historii – dodał.

Wojciech Kolarski mówił, że Wallenberg nie pozostawił samym sobie węgierskim Żydów, a obecnie nie należy pozostawiać samej sobie pamięci o nim i jego działalności.

Przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP, MSZ oraz ambasad: Szwecji, Węgier, Izraela, USA, Kanady, Australii, Czech złożyli wieńce pod tablicą upamiętniającą Wallenberga.

Raoul Wallenberg był szwedzkim przedsiębiorcom i dyplomatą, który pod koniec II wojny światowej, jako sekretarz poselstwa szwedzkiego w Budapeszcie, uratował z Holokaustu dziesiątki tysięcy Żydów oraz powołał specjalną „sekcję humanitarną” przy poselstwie Szwecji.

17 stycznia 1945 r., po wkroczeniu Armii Czerwonej na Węgry, Wallenberg został aresztowany przez NKWD i wywieziony do Moskwy. Jego dalsze losy nie są znane. W 1963 r. został pośmiertnie odznaczony przez Instytut Yad Vashem medalem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Stał się symbolem działalności na rzecz ratowania życia ludzkiego w całej Europie.