[VIDEO] Słowo na niedzielę 20 czerwca i Msze Święte o godz. 11:30, 13:00, 16:30 i 18:00 z Lublina

Liturgia Słowa na niedzielę 20 czerwca 2021 r. 
 

Czytanie z Księgi Hioba

Z wichru Pan zwrócił się do Hioba i rzekł: «Kto bramą zamknął morze, gdy wyszło z łona wzburzone, gdy chmury mu dałem za ubranie, za pieluszki – ciemność pierwotną? Złamałem jego wielkość mym prawem, wprawiłem wrzeciądze i bramę. I rzekłem: Aż dotąd, nie dalej! Tu zapora dla twoich fal nadętych».

Oto słowo Boże

PSALM

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Ci, którzy statkami ruszyli na morze, 
by handlować na wodach ogromnych,
widzieli dzieła Pana 
i Jego cuda wśród głębin.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Rzekł, i zerwał się wicher, 
burzliwie piętrząc fale.
Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, 
ich dusza truchlała w niedoli.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Wołali w nieszczęściu do Pana, 
a On ich wyzwolił od trwogi.
Zamienił burzę na powiew łagodny, 
umilkły morskie fale.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Radowali się ciszą, która nastała, 
przywiódł ich do upragnionej przystani.
Niech dziękują Panu za dobroć Jego, 
za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:
Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.
Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

Oto słowo Boże

Alleluja, alleluja, alleluja

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: «Przeprawmy się na drugą stronę». Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.
A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?» On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: «Milcz, ucisz się!» Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.
Wtedy rzekł do nich: «Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!» Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: «Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?»

Oto słowo Pańskie

Fot. Kościół pw. Świętej Rodziny w Lublinie